انجام مىيابد يا بايد توأم با جذب انرژى خاصى باشد و يا آزاد كردن آن ( دقت كنيد ) . بنا بر اين هنگامى كه درختان به عمل كربنگيرى مشغولند ، طبق اين قانون احتياج به وجود يك انرژى دارند ، و در اينجا از گرما و نور آفتاب به عنوان يك انرژى فعال استفاده مىكنند . به اين ترتيب به هنگام تشكيل چوبهاى درختان مقدارى از انرژى آفتاب نيز در دل آنها ذخيره مىشود و به هنگامى كه چوبها را به اصطلاح مىسوزانيم همان انرژى ذخيره شده آفتاب آزاد مىگردد ، زيرا بار ديگر « كربن » با « اكسيژن » هوا تركيب شده و گاز كربن را تشكيل مىدهد ، و اكسيژن و ئيدروژن ( مقدارى آب ) آزاد مىگردد . از اين تعبيرات اصطلاحى كه بگذاريم به عبارت بسيار ساده اين نور و حرارت مطبوعى كه در زمستان درون كلبه آن روستايى يا كرسى زغالسوز اين شهرنشين را گرم و روشن مىسازد همان نور و حرارت آفتاب است كه در ضمن چند سال يا دهها سال در چوب اين درختان ذخيره شده است ، و آنچه را درخت در طول يك عمر تدريجا از آفتاب گرفته اكنون بى كم و كاست پس مىدهد ! ! و اينكه مىگويند همه انرژيها در كره زمين به انرژى آفتاب باز مىگردد يكى از چهره هايش همين است . اينجاست كه به « رستاخيز انرژيها » مىرسيم ، و مىبينيم نور و حرارتى كه در اين فضا پراكنده مىشود و برگ درختان و چوبهاى آنها را نوازش و پرورش مىدهد هرگز نابود نشده است ، بلكه تغيير چهره داده ، و دور از چشم ما انسانها در درون ذرات چوب و شاخه و برگ درختان پنهان شده است ، و هنگامى كه يك شعله آتش به چوب خشكيده مىرسد ، رستاخيز آنها شروع مىشود ، و تمام آنچه از انرژى آفتاب در درخت پنهان بود در آن لحظه « حشر و نشورش » ظاهر مىگردد ، بىآنكه حتى به اندازه روشنايى يك شمع در يك زمان كوتاه از آن كم شده باشد !